Ben
daha 15 yasındaydım.herşey için çok erkendi belki.kafamada herşeyi
bitirmiştim artık.çünkü o kadar acı çekmiştimki.kendi kendime aşık
olmak yasak yok diyordum ama... günlerden cumartesi idi.onu ben
aramıştım.arkadaşı arıyacağim diye onu aramıştım yanlışlıkla.işte ogün
herşeyin başlangıcı oldu arkadaşlar.onun beni tekrara arayıp söylediği
sözler beni bitirmişti.hayatımı değiştirmişti.o orduda ben
ankaradaydım.işte o cumartesi biz onunla tanıştık.okadart iyi bir
insandıki böyle bi insanla hiç tanışmamıştım.ben 15 yasında oise 18
yasındaydı.onu hiç tanımadsığım halde çok sevmiştim.herşeyim olmuştu o
sözleriyle.bu beni görmek daha yakından tanımak için ankaraya
geldi.birbirimizi görmediğimiz halde o kadar çok seviyordukki.günlerden
çarsambaydı.aşkım ankaraya gelmişti.onunla okulun ordadı parkta
buluştuk.onu görünce ona dahada çok sevdim.artık o benim dedim.o kadar
tatlıki aşkım onsuz yapamıyordum.benim çin ankarada kaldı askere gidene
kadar.onunla okadar güzel günlerimiz geçmiştiki.hepsi bir anı olarak
kaldı.bu ilşki ilriye dönğe gidiyordu artıkben anneme söylemeye karar
verdim.aneneme söylediyimde annemin tek cevabı ayrılacaksın demişti.ben
hiç mücadele etmeden ayrıldın.siz siz olun her zaman aşkının için eğer
gerçekten seviyorsanız mücadele etmeyi bilin.onsuz yapamıyordum.ben
ayrılalım dediğimde başlamıştı ağlamaya.oda yapamıyordu bensiz.tabi 1
hafta ayrı durduk daha sonra barışmıştık.bundan sonra ne olursa olsun
ondan ayrılmıyacaktım.her zaman mücadele edecektim.git gide günlerimiz
azalıyordu.onun askerliği gelşmişti.günlerden 15 ağustos
çarşambaydı.onunla ulsta buluşmuştuk artık o gidiyordu annesiğilin
yanına son görüşüm olacaktı.ben ona her zaman başimin belası derdim oda
hep gülerdi.ayrılık vakti gelip çatmıştı.öyle sarıldıkki birbirimize
ayrılmaksızın ama artık yavaş yavş ellerimden kayıyordu elleri.bana
dediği tek kelime artık ben gidiyorum kime başbelası diyeceksin demişti
hiçbirsey diyemedim tek bildiğim birsey ağlamaktı.o artık
gitmişti.benim ağlamaktan başka birsey yapmıyordum.22 ağustos 2007 87/3
gidiyordu.günlerden salıydı 6:30da o artık gitmişti askere.ondan sonra
hayata bomboş bakıyordum.asker yolu beklemek o kadar zorki
anlatılmıyacak bir duygu.jandarma tim olarak gitmişti
safranboluya.artık şafak saymaya başlamıştım.su gibi akan zamanlar
durmuştu geçmiyordu zaman.telefon çaldığında hep aşkım diye bakıyordum
ama bazen o olmuyordu arkadaşlar.ondan sonra oturup ağlıyordum.75 gün
sonra gelmişti.05 11 2007 pazartesiydi.onu o kadar
özlemiştimki.kokusunu kendini canımı adadığım kahve gözlerini
özlemiştim.onu görünce karşımda kosarak boynuna sarılıp hiç bırakmadım
o kadar özlemiştikki birbirimizi.ogün hasretliğimizi gidermiştik.ve ark
mücadele içinde bu zamana kadar geldik.sevmek için mücadele
gerekiyor.allahım inş.ikimizi bir ömür ayırmaz.o kadar grurluydumki
aşkım vatan için gitmişti benim için dönecektim.bütün arkadaşlarım
asker sevgilisi derdi bana.usta birliği mardine çıkmıştı.4gün sonra
gidiyor artık. HER ANANIN OĞLU ASKER OLABİLİR AMA HER GENÇ KIZIN
SEVGİLİSİ JANDARMA OLAMAZ